نمیفهمم.خدایا.توقع زیادی است؟ اینکه کسی سر راه آدم قرار بگیرد که شعورش برسد "دوست داشتن" یعنی خوشحالی و موفقیت همسرت را بخواهی."دوست داشتن" یعنی دغدغه داشته باشی که چه چیزی او را شاد میکند و برایش تلاش کنی. دوست داشتن، با خط و نشان کشیدن و تبصره گذاشتن ها جور در نمیاید؟

خدایا.انقدر عجیب است؟که برای من مسخره است یک نفر زنگ میزند به خانه ات میگوید:"پسرم تحصیلات کوفتیش این است و قدش این است و هیکلش این است و زنی میخواهد که این باشد و این و...و کار هم نکند؟"

آخر این چه جور ازدواجی است؟این چه مدل آشنایی است؟مگر اینطوری دوست داشتن شکل میگیرد؟مگر اینطوری آدم طرفش را انتخاب میکند؟

برای این هم الان باید بنشینم زار بزنم؟"و او با شماست هرکجا که باشید؟".با منی؟

پس این همه زلزله روحی چیست؟